Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2016
Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2016
Το μαγικό ποτάμι!
Σε μια χώρα μακρινή υπάρχει ένα μαγικό ποτάμι όποιος μπαίνει εκεί μιλά μόνο με λέξεις που αρχίζουν με το γράμμα που επεξεργαζόμαστε κάθε φορά!
Μαθαίνω την τελεία!
Ήρθε ο καιρός να μάθουμε την τελεία.........ξεκινήσαμε με το παραμύθι!
Το μάθημα της ζωγραφικής είχε τελειώσει, αλλά η Λία δεν έλεγε να ξεκολλήσει απ΄ το θρανίο της.
Το χαρτί της ήταν άδειο.
Η δασκάλα της Λία έσκυψε πάνω στο κάτασπρο χαρτί.
« Α! Μια πολική αρκούδα σε χιονοθύελλα»,είπε.
«Πολύ αστείο!» είπε μουτρωμένη η Λία.
«Αφού, σας λέω, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ!»
Η δασκάλα της Λία χαμογέλασε.
«Έλα, φτιάξε κάτι. Μια γραμμή, μια τελεία έστω…
Κάνε με θάρρος την αρχή κι ότι βγει…»
Άρπαξε τότε η Λία ένα μαρκαδόρο και κάρφωσε με μανία τη μύτη του στο χαρτί.
«Ορίστε!» .
Η δασκάλα πήρε στα χέρια της το χαρτί και το κοίταξε με μεγάλη προσοχή. «Μμμμ», έκανε.
Έσπρωξε το χαρτί προς τη Λία και είπε αργά και σοβαρά: «τώρα βάλε την υπογραφή σου».
Η Λία στάθηκε συλλογισμένη.
«Ε, καλά, μπορεί να μην ξέρω να ζωγραφίζω, αλλά τ’ όνομα μου ΞΕΡΩ να το γράφω».
Την επόμενη βδομάδα η Λία ήρθε στο μάθημα ζωγραφικής και τι να δει;
Πάνω από την έδρα της δασκάλας, μέσα σε μια σκαλιστή χρυσή κορνίζα, καμάρωνε μια τελεία!
Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΑ!
«Πφφφ! Μπορώ να κάνω και πιο ωραίες τελείες απ΄ ΑΥΤΗΝ!» Άνοιξε το κουτί με τις νερομπογιές της, που δεν τις είχε χρησιμοποιήσει ποτέ, και στρώθηκε στη δουλειά.
Ζωγράφιζε, ζωγράφιζε ασταμάτητα η Λία.
Μια κόκκινη τελεία. Μια μοβ τελεία. Μια κίτρινη τελεία. Μια μπλε τελεία. (…)
Συνέχισε τις δοκιμές κι έφτιαξε ένα σωρό τελείες μ΄ ένα σωρό χρώματα.
«Αφού μπορώ να φτιάξω μικρές τελείες, μπορώ να φτιάξω και ΜΕΓΑΛΕΣ».
Η Λία άπλωσε τις μπογιές της σε πιο μεγάλα πινέλα…σε πιο μεγάλα χαρτιά…
Φτιάχνοντας όλο και πιο μεγάλες τελείες. (…)
Στην έκθεση ζωγραφικής του σχολείου, λίγες βδομάδες αργότερα, οι τελείες της Λίας ήταν
τέ-λει-ες! Όλοι θαύμασαν το ταλέντο της.
Κάποια στιγμή η Λία πρόσεξε ένα αγοράκι που την κοίταζε με το στόμα ανοιχτό.
« Πω!!!πω!!!!, είσαι σπουδαία ζωγράφος! Μακάρι να μπορούσα να ζωγράφιζα κι εγώ», της είπε.
«Στοίχημα πως μπορείς»,είπε η Λία.
«ΕΓΩ; Αποκλείεται. Ούτε ίσια γραμμή με χάρακα δεν μπορώ να τραβήξω».
Η Λία χαμογέλασε. Έδωσε στο αγόρι ένα άσπρο χαρτί. «Για δείξε μου»,του είπε.
Το μολύβι του αγοριού έτρεμε καθώς σχεδίαζε μια γραμμούλα.
Η Λία πήρε στα χέρια της το χαρτί και το κοίταξε με μεγάλη προσοχή.
«Μμμμ», έκανε.
Ύστερα έδωσε το χαρτί στο αγόρι και είπε αργά και σοβαρά…
«Τώρα βάλε την υπογραφή σου».
Το χαρτί της ήταν άδειο.
Η δασκάλα της Λία έσκυψε πάνω στο κάτασπρο χαρτί.
« Α! Μια πολική αρκούδα σε χιονοθύελλα»,είπε.
«Πολύ αστείο!» είπε μουτρωμένη η Λία.
«Αφού, σας λέω, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ!»
Η δασκάλα της Λία χαμογέλασε.
«Έλα, φτιάξε κάτι. Μια γραμμή, μια τελεία έστω…
Κάνε με θάρρος την αρχή κι ότι βγει…»
Άρπαξε τότε η Λία ένα μαρκαδόρο και κάρφωσε με μανία τη μύτη του στο χαρτί.
«Ορίστε!» .
Η δασκάλα πήρε στα χέρια της το χαρτί και το κοίταξε με μεγάλη προσοχή. «Μμμμ», έκανε.
Έσπρωξε το χαρτί προς τη Λία και είπε αργά και σοβαρά: «τώρα βάλε την υπογραφή σου».
Η Λία στάθηκε συλλογισμένη.
«Ε, καλά, μπορεί να μην ξέρω να ζωγραφίζω, αλλά τ’ όνομα μου ΞΕΡΩ να το γράφω».
Την επόμενη βδομάδα η Λία ήρθε στο μάθημα ζωγραφικής και τι να δει;
Πάνω από την έδρα της δασκάλας, μέσα σε μια σκαλιστή χρυσή κορνίζα, καμάρωνε μια τελεία!
Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΑ!
«Πφφφ! Μπορώ να κάνω και πιο ωραίες τελείες απ΄ ΑΥΤΗΝ!» Άνοιξε το κουτί με τις νερομπογιές της, που δεν τις είχε χρησιμοποιήσει ποτέ, και στρώθηκε στη δουλειά.
Ζωγράφιζε, ζωγράφιζε ασταμάτητα η Λία.
Μια κόκκινη τελεία. Μια μοβ τελεία. Μια κίτρινη τελεία. Μια μπλε τελεία. (…)
Συνέχισε τις δοκιμές κι έφτιαξε ένα σωρό τελείες μ΄ ένα σωρό χρώματα.
«Αφού μπορώ να φτιάξω μικρές τελείες, μπορώ να φτιάξω και ΜΕΓΑΛΕΣ».
Η Λία άπλωσε τις μπογιές της σε πιο μεγάλα πινέλα…σε πιο μεγάλα χαρτιά…
Φτιάχνοντας όλο και πιο μεγάλες τελείες. (…)
Στην έκθεση ζωγραφικής του σχολείου, λίγες βδομάδες αργότερα, οι τελείες της Λίας ήταν
τέ-λει-ες! Όλοι θαύμασαν το ταλέντο της.
Κάποια στιγμή η Λία πρόσεξε ένα αγοράκι που την κοίταζε με το στόμα ανοιχτό.
« Πω!!!πω!!!!, είσαι σπουδαία ζωγράφος! Μακάρι να μπορούσα να ζωγράφιζα κι εγώ», της είπε.
«Στοίχημα πως μπορείς»,είπε η Λία.
«ΕΓΩ; Αποκλείεται. Ούτε ίσια γραμμή με χάρακα δεν μπορώ να τραβήξω».
Η Λία χαμογέλασε. Έδωσε στο αγόρι ένα άσπρο χαρτί. «Για δείξε μου»,του είπε.
Το μολύβι του αγοριού έτρεμε καθώς σχεδίαζε μια γραμμούλα.
Η Λία πήρε στα χέρια της το χαρτί και το κοίταξε με μεγάλη προσοχή.
«Μμμμ», έκανε.
Ύστερα έδωσε το χαρτί στο αγόρι και είπε αργά και σοβαρά…
«Τώρα βάλε την υπογραφή σου».
Φτιάξαμε τις δικές μας τελείες......
Περπατήσαμε στο μαγικό ποτάμι όπου οι άνθρωποι εκεί φορούν μαγικά καπέλα και μιλούν ,μιλούν........... όταν όμως σταματούν την κουβεντούλα τους "πατούν" τελεία....
........................................................και μαρμαρώνουν.
Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2016
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2016
Πού είναι ο Άρης;
Οι συλλαβές πα,πι πατάμε εδώ
Η συλλαβή τα πατάμε εδώ
Η συλλαβή πο πατάμε εδώ
Επανάληψη :Πού είναι ο Άρης; πατάμε εδώ
Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2016
Παγκόσμια ημέρα ζώων.Η διάσωση του Φρεντ και οι γατούλες μας!
Ο Φρεντ είναι ένα μικρό σκουληκάκι ζει σε ένα καράβι μέσα στη θάλασσα. Μια μέρα μια μεγάλη τρικυμία φοβίζει πολύ τον Φρεντ .Εμείς πρέπει να σώσουμε το μικρό ζωάκι φορώντας του σωσίβιο.Όμως δεν πρέπει να βάλουμε πουθενά το χέρι μας ,πρέπει μόνο να συνεργαστούμε χρησιμοποιώντας ως μοναδικά εργαλεία συνδετήρες!
Απολαύστε τη διάσωση του μικρού μας φίλου!
Τα υλικά είναι ζαχαρωτά.
την ιδέα την βρήκα εδώ
Οι όμορφες γατούλες μας !
Απολαύστε τη διάσωση του μικρού μας φίλου!
Τα υλικά είναι ζαχαρωτά.
Οι όμορφες γατούλες μας !
Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016
Επεξεργασία μαθημάτων .
Επεξεργασία μαθημάτων : Αντίο θάλασσα, Τιτίνα η κότα , Πεπόνι ,πεπόνι.
Αντίο θάλασσα
Τιτίνα η κότα
Πεπόνι ,πεπόνι
Αντίο θάλασσα
Τιτίνα η κότα
Πεπόνι ,πεπόνι
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)